Rondtrekken door sprookjesland

Vanuit Thimphu ga ik naar het oosten en kom ik in een gedeelte van Bhutan waar de voorzieningen minder zijn. Electriciteit wordt opgewekt met generatoren en zonnepanelen, al wordt er druk gewerkt aan een nieuwe stuwdam die het centrale gedeelte van Bhutan van betrouwbare stroom moet gaan voorzien.

Gompa's en dzongs
Met veel uitleg van de gids over de betekenis van de Bhoeddhistische tekeningen en beelden bezoek ik de vele gompa's (kloosters) en dzongs (forten).Ze zijn nog allemaal actief in gebruik door de centrale overheid en natuurlijk door monniken.In Punakha, de oude hoofdstad van Bhutan, staat een prachtige dzong bij de kruising van twee rivieren.Alles is goed onderhouden en de nieuwe brug over de rivier is geschonken door Duitsland. Alle dzongs hebben een centrale toren, zoals goed te zien is bij de dzong van Paro.Het is alsof ik reis door een levensecht sprookjesland en ik blijf maar door fotograferen...
Black necked cranes
Aangekomen in de Phobjika-vallei is er net een klein festival aan de gang waarbij veel muziek werd gemaakt door monniken......en uit traditie de bijeengebrachte paarden en yaks uiteen werden geschreeuwd.
De volgende ochtend is het uitzicht vanuit de lodge super!Het is hier ook al dagenlang onafgebroken prachtig weer. De Phobjika-vallei staat bekend om de zgn. "Black Necked Cranes". Deze ernstig bedreigde vogels leven op de hoogvlakte van Tibet maar komen in november naar Bhutan om te overwinteren. Van de 200 die er verwacht worden zijn er nu al enkelen gesignaleerd. Je moet echter op ruime afstand blijven. Ik heb mijn telelens niet bij me maar met 21-megapixels kun je natuurlijk ook digitaal zoomen......zodat er wat witte stipjes zichtbaar worden. Voor de Bhutanesen zijn het heilige vogels en ze worden dan ook goed beschermd.
Verder onderweg naar het oosten komen we nog een stupa tegen die gebaseerd is op die uit Kathmandu.Het zijn lange ritten over de smalle kronkelweggetjes van Bhutan en het is onvermijdelijk dat je na twee uur tollend en wagenziek uit de auto stapt. Uiteindelijk komen we aan in Jakar, het belangrijkste stadje in de Bumthang-vallei. Ook hier zijn alle Bhutanesen traditioneel gekleed.
Hot Stone Bath
In de Bumthang-vallei, het verste punt van mijn reis en centraal gelegen in Bhutan, maken we een wandeling van het ene klooster naar de andere.Het is hier duidelijk kouder dan ik tot nu toe gewend was. Gelukkig is er hier een lokale specialiteit: Hot Stone Bath. Dit is een houten, rechthoekig, met water gevuld bad. Het bad bestaat uit twee compartimenten waarin alleen het water met elkaar in verbinding staat. In het ene compartiment zit ik zelf en het andere is aan de andere kant van de muur. Het water is gemengd met speciale kruiden die goed zijn tegen pijntjes en huidirritaties. Niet bewust wat me te wachten staat ga ik zitten in het troebele water waarin allerlei stukjes boomschors ronddrijven.Ik vind het water wat te koud, maar geen probleem, daar is een "geautomatiseerde" oplossing voor. Er zijn drie knoppen op de wand gemonteerd met de teksten "LOW", "OK" en "HIGH". Ik druk de knop "LOW" in en hoor direct wat gestommel aan de andere kant van de wand. Achter het donkere schot zie ik nog net de roodgloeiende stenen, vergezeld van een angstaanjagend gesis, in het water verdwijnen. Onbewust trek ik mijn voeten snel in, al is mij verzekerd dat de stenen niet onder het schot door kunnen rollen. De temperatuurregelaar gaat enthousiast door met de gloeiende stenen, zodat het tijd wordt om de "OK" knop in te drukken. Er zit echter een vertraging in, omdat het hete water tijd nodig heeft om mijn kant op te komen. Al snel ben ik genoodzaakt om de knop "HIGH" te gebruiken, waarna er een geluid van kletterend water hoorbaar is aan de andere kant van het schot en koel water mijn kant op komt. Na een uurtje kom ik herboren uit dit bijzondere bad!

Penissen op de muur
Het ziet er een beetje vreemd uit voor ons Westerlingen maar op veel huizen in Bhutan, vooral in de buurt van Punakha, zie je gigantische phallussen geschilderd. Je ziet ze in allerlei soorten, maten en ook "toestanden".Het is een overblijfsel van de zgn. "Divine Mad Man" die in het verleden deze traditie in het Boeddhisme heeft geintroduceerd. Het brengt geluk en je ziet het vooral bij jonge gezinnen op de muur. Onvruchtbare Bhutanese vrouwen, maar ook Aziaten uit andere landen, komen speciaal naar kloosters in Bhutan waar ze zich kunnen laten zegenen met houten phallussen. En in veel gevallen kunnen ze daarna ineens wel kinderen krijgen...