Op weg naar Darjeeling

Op de ochtend van mijn vertrek uit het Kanchenjunga-gebied krijg ik nog een Boeddhistische tikka (stip op mijn voorhoofd) met bloemenkrans en een gebedssjaaltje. Mijn reis moet vandaag nu wel goed verlopen!
Opstijgen vanaf een grasveld
Op het (gras)vliegveldje gaat het er serieus aan toe met een heuse check-in en security check. Het vliegtuigje komt verlaat aan uit Biratnagar.In Taplejung is het uitstekend weer, maar in Biratnagar schijnt het slechter te zijn. We moeten nog even wachten en de crew krijgt een kopje thee aangeboden op de startbaan.We vliegen weer met een klein vliegtuigje.De start is bloedstollend spannend. het vliegtuigje schiet alle kanten op als het vaart maakt op het grasveldje waar vanochtend nog buffalo's stonden te grazen. Net op het moment dat ik denk dat we door een hobbel over de kop slaan komt het toestel los van de grond. Ik zie het landschap vlak onder me doorglijden. Anderhalve week geleden moesten we hier nog twee dagen lang doorheen ploeteren, nu staan we na een uurtje in het hete Biratnagar.

Hoe primitiever, hoe avontuurlijker
Samen met de gids stap ik op de eerste de beste overvolle bus en als hij even later overstapt op een bus naar Kathmandu ben ik weer alleen. Met plezier bekijk ik de chaotische taferelen op de weg en in de veel te volle bus op weg naar India. Het reisgevoel is helemaal terug! Hoe primitiever, hoe avontuurlijker en hoe avontuurlijker, hoe leuker zal ik later samen met een Zwitser in Darjeeling concluderen.

Spectaculaire bergrit naar Darjeeling
De formaliteiten aan de grens van Nepal en India zijn bureaucratisch en kosten me een uur, maar ik heb geen haast. Ik loop het stuk niemandsland van een kilometer liever, na het uren opgevouwen zitten op een te kleine zitplaats.
Vanuit Siliguri volgt een spectaculaire bergrit in een Shared Jeep over een akelig smal bergweggetje vol kuilen. Ik begrijp nu waarom de jeeps standaard met ingeklapte spiegels rijden, want het passeren is nu al een puzzel op zich. Ondanks het onophoudelijke getoeter naar elkaar gaat alles heel relaxed en lachen de bestuurders elkaar gemoedelijk toe. Toch heel wat anders dan de Nederlandse ochtendspits... In het donker kom ik in Darjeeling aan waar ik uitgeput mijn (weer spijkerharde) bed in duik.