12 uur schudden op een Indiase weg

De reis van Darjeeling naar de grens met Bhutan is een lange, zware busreis. Voordat we vertrekken wordt 's ochtends om 07:00 uur nog even een band gerepareerd.Na de afdaling naar warme Siliguri gaat het oostwaarts langs de theeplantages van het Indiase platteland. Aangezien India verzuimt om in dit deel van het land de wegen structureel te onderhouden, kun je nauwelijks nog van een verharde weg spreken. Gaten in de weg worden met de hand gevuld met stenen waardoor in het regenseizoen alles weer volledig wegspoelt. Ik raak in gesprek met een afgestudeerde Bhutanees (of is het Bhutaan? Bhutanier?) uit Phuntsholing die vertelt dat er veel hoogopgeleiden in Bhutan werkloos zijn omdat er geen werk voor hen is. Na 12 uur schudden kom ik aan in de Indiase plaats Jaigoan, aan de grens met Bhutan. Met de hulp van mijn Bhutanese busgenoot vind ik in het donker mijn beoogde hotel. Ondanks herhaalde verzoeken heb ik nog steeds geen informatie gekregen van het Nepalese bureautje over hoe ik morgenochtend mijn Bhutanese gids ga ontmoeten. Na een lange dag reizen ben ik te moe om me er druk over te maken. Morgen gaan we dat gewoon op de Nepalese manier oplossen...